alıntılaraşkaşk yazılarıayrılıkedebiyatkadınlimanın beklenen gemisilimaninbeklenengemisiözlemeksevgisevmekuzun yazı
Ölmedin Sen Daha, Hayattasın Kalk Ayağa
Dön bak aynaya, gözlerinin altında nasıl birikmiş dünlerin dağları. Hisset, nasıl çökmüş bunaltılar kaburgalarının üzerine. Düşün, nasıl kaybettin bunca şeyi?
Bir mayıs ikindisi mesela, çay demleyeceksin. Keyifle masaya
oturacaksın, çayından bir yudum alacaksın ve uzun uzun susacaksın. Çayın tadı
buruk, yalnızlığın tadı acı, gençliğinin en güzel günleri zulüm gibi gelecek.
Öldürmeyen acı güçlendirmeyecek seni. Herkes gibi sevmeye
çalışacaksın ama sevemeyeceksin. En dolu yanlarını tükettiler senin. Kırık
dökük, yarım yamalamak, parça parça bir kadınsın şimdi sen.
Özlediğin şeyler olacak. Şehirler avuçlarında ufalacak,
hayallerin parmak uçlarında un-ufak olacak, umutsuzluğa kapılacaksın. Zaman
zaman, için daralacak, gökyüzüne tırmanmak isteyeceksin. İnsanız biz, tutsağız
yeryüzüne; tırmanamayacaksın.
Toprağı yumrukladığın zamanlar olacak. görüyorum, aynı
yollardan geçiyoruz farklı zamanlarda. düş kırıklıklarımız aynı, kırıldığımız
yanlar da öyle. Farkındayım, hayatının anahtarını kaybetmiş gibi dolanıyorsun
ortalıkta. Dolanıp dolanıp, başladığın yere geliyorsun.
En güzel parçalarını, en sahte insanlarda bıraktın sen.
Sesin kısıldı, gözlerin yandı, su alev aldı, yağmur toprağı yaktı. Öyle zor
zamanların oldu senin, ayaktasın. Ayaktasın ama düşüp, kalmak üzeresin.
Ayaktasın, ayaktasın ama oturacak yer arıyorsun.
Dön bak aynaya, gözlerinin altında ki felakette kimin imzası
var? Sakla hatıralarını, koy cebine. Cesur ol, sor, ne yıktı böyle seni? Sen
teslim olacak kadın mıydın bunca korkuya ve acıya? Bir kibrit çöpü gibi, tek
celselik bir yangın, nasıl bitirdi seni? Sen samandın da insanlar kıvılcım mı
oldu? Yoksa! Sen ateştin de insanlar mı
baruttu?
Sen nasıl yandın böyle, sor kendine. Cesur ol, sen miydin
cayır cayır yanan, yoksa sen miydin cayır cayır yakan? Cesur ol, yanmışsın
yanacağın kadar, küllerinden doğamadıkça yanamazsın daha fazla.
Pişmansın. Kırdığın onlarca kalp var. dokunduğun yeri
yakıyorsun, dokunma. Bana da dokunma. Pişmansın, öfkene yenildiğin anların var.
özlüyorsun, herkesten çok kendi geçmişini özlüyorsun ve insanlığının köküne
kadar pişmansın.
Aç gözlerini, hayattasın hala! Korkma, cesur ol. Yanamazsın
daha, en büyük yangınlardan çıktın. Aç gözlerini, nefes alıyorsun. Kalk
yerinden, cesur ol, dök bütün fazlalıklarını. Sil at dudaklarına yük olan
cümleleri, kalk ayağa, ölmedin sen daha. Hayattasın, kalk ayağa.
0 yorum