Geçen gün balkona çıkmış oturuyordum.Hava biraz soğuk ve ellerim titriyordu.Arkadaşım yanıma geldi ve ne oldu anlat hadi dedi.Daha bir şey yok dememe izin vermeden atladı hemen “sakın bana bir şey yok deme biliyorum var ve anlat dinliyorum” dedi.Biraz gözlerim dolar gibi oldu ve konuşmaya başladım.”Sanırım ona dair umutlarım bitti”.Bunu dememi bekliyormuş gibi atladı ve dedi ki ; “Olması gereken buydu.Bitti dediği halde tüm yaptıklarına rağmen ondan vazgeçmedin , aylardır seni tekrar sevmesini bekledin ama o sadece senin en büyük pişmanlığın” derken sözünü kestim ve hayır dedim. “Hayır , ben onu sevdiğim için yada onun bana dönmesini beklediğim için asla pişman olmadım.Sadece onun benim olmak istemediğini kabullendim ve onu sevmekten vazgeçmedim , vazgeçmiyorum da.Zaten istesem de vazgeçemem abi benim onda sevdam kaldı.Nasıl vazgeçeyim…